شيشه دلش رو با سنگ زخم زبون بشکنی؟ دلت نمياد ازش پيش خدا شکايت

 کنی حتی اگر بره و همه چيزو با خودش ببره... حتی اگر از اون فقط های های

 گريه   شبانت بمونه و عطر اخرين نگاهش... حتی اگر بعد از رفتنش پيچک دلت به

شاخه نازک تنهايی تکيه کنه ديدی؟هر گوشه و کنار شهر هر وقت کسی از کنارت

 رد ميشه که بوی عطرش رو ميده چه حالی ميشی؟ بر ميگردی و به اون رهگذر

 نگاه ميکنی تا مطمئن بشی خودش نبوده ....