يادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد طلب عشق ز هر بي سروپايي نكنيم

پس از لحظه های دراز

يك لحظه گذشت

برگی از درخت خاكستری پنجره ام فرو افتاد

خستهام دوست دارم توی يک جای خلوت اروم و بی سر و صدا بميرم ديگه دوست ندارم ادمای دورو  بی وفا و ............ نميخوام ببينمشون خسته ام خسته ....خيلی سخته ادم تو دلش هزار تا غصه باشه و واسه اطرافيانش فقط بخنده واسه اين خنده های زورکی خسته ام ديگه نميتونم وقت رفتنه .....      

زبانم در دهان باز بسته است

در تنگ قفس باز است و افسوس که بال مرغ آوازم شکسته است

نمی دانم چه می خواهم بگویم

غمی در استخوانم می گدازد

خیال ناشناسی آشنا ره  گهی می سوزدم گه می نوازد

پریشان سایه ای آشفته آهنگ          ز مغزم می تراود گیج و گمراه

چو روح خوابگردی مات و مدهوش 

که بی سامان به ره افتد شبانگاه

درون سینه ام دردیست خونبار 

که همچون گریه می گیرد گلویم                                                      

غمی آشفته دردی گریه آلود

نمی دانم چه می خواهم بگویم

نمی دانم چه می خواهم بگــــــــــــــــویم   ................